In januari van dit jaar zijn we begonnen met de ‘Enduro skool’, een trainingsgroep voor enthousiaste jonge mountainbikers. Het doel was om uitdagende trainingen te organiseren voor kids die al aardig kunnen mountainbiken (vooral springen), maar die het ook leuk vinden om andere skills te leren. Het idee zit al meer dan 3 jaar in m’n hoofd en afgelopen januari was het tijd om eindelijk echt van start te gaan.
Na wat mond-op-mond reclame ontstond er al vrij snel een groep van 15 rijders in de leeftijd van 10 t/m 16 jaar. Sommige rijders komen helemaal vanuit Alkmaar naar Hilversum voor de trainingen en dat geeft wel aan dat er animo was voor deze opzet. Ook Joost (m’n neefje) was van de partij en eigenlijk is hij de blauwdruk voor hetgeen ik wilde bereiken. Een jochie met talent, een goede fiets en écht enthousiast over fietsen. Als je 15 van dat soort kids bij elkaar hebt, dan zouden er weleens mooie dingen kunnen gebeuren dacht ik.
De eerste Enduro skool training op vrijdagavond met trainers Hans, Bas & Thijs
One Trick Pony’s
Zoals gezegd, kunnen de meeste rijders springen als de beste. Dat bleek vooral als we een obstakelparcours maakten en de kids er allemaal in 1x overheen sprongen. Dat typeert wel het type rijder dat we hadden. Maar het doel was vooral om de kids ook op lage snelheid behendiger te maken en skills te leren zoals wheelies, hoppen en goede bochten rijden.
Teamsport!
We hebben getraind op veel verschillende plekken en technieken, waarbij we het niveau steeds wat uitdagender probeerden te maken. Bij alle trainingen was het doel om er een team van te maken, want in mijn ogen is mountainbiken een teamsport en dus is het belangrijk dat ze leren samenwerken en voor elkaar opkomen. Het is ontzettend tof om te zien hoe die dynamiek ontstaat! Door veel met tweetallen en groepsopdrachten te werken hebben we een echt team ontwikkeld.
Enduro Kamp
Na een serie van 14 trainingen was het idee om af te sluiten met een Enduro Kamp waarbij we alle geleerde skills zouden kunnen toepassen op échte trails in België of Frankrijk. Na een enquete onder de ouders bleek het weekend van 4 t/m 6 juli het meest geschikt en met die input kon het plannen beginnen. Als locatie hebben we gekozen voor Les Hautes Rivières. Een gebied met ontzettend goede trails, de optie om te shuttelen met een aanhanger, en een overschot aan campings aan de rivier waar het lijkt alsof je in Canada bent. De bike hangout van MTBM was daarvoor de perfecte uitvalsbasis.
Vrijdag – Shakedown
Om 10 uur was het verzamelen bij mij thuis. De meeste kids waren al vrij op 4 juli, maar er waren ook opvallend veel kinderen die ‘ziek’ waren of naar de tandarts moesten… Heel vreemd, maar kennelijk hadden ze wel genoeg energie om mee te gaan op Enduro Kamp! Om 9 uur hebben we een aanhanger opgehaald bij MTB-Renthal in Hilversum. Daarmee konden we 10 fietsen meenemen en de rest van de bagage en rijders hebben we verdeeld over de rest van de auto’s. Het was even chaos in de straat, maar om half elf was de karavaan vertrokken voor een flinke rit naar het zuiden. Enduro Kamp 2025 was ON.
In het programma hadden we er rekening mee gehouden dat niet iedereen op hetzelfde tijdstip zou arriveren. Gelukkig is er een rivier en konden de kids die eerder aankwamen zich vermaken met zwemmen en het bouwen van dammen. De eerste rit van het kamp hadden we pas na het eten gepland. Om 18 uur hadden we het gezelschap compleet. (Noot: een aanhanger achter een elektrische auto is niet ideaal!) Na de pasta was het tijd om de fietsen op te laden en de E-bikes van de begeleiders te starten om te verzamelen bij Roc La Tour, een schitterend uitkijkpunt met hele grote stenen die als een ingestort lego bouwwerk op het hoogste punt liggen opgestapeld. Daar een mooie groepsfoto gemaakt en wat technische lijnen door de stenen geoefend. Daarna met iedereen naar de start gereden van de eerste trail, La verte. Een groene trail met hele gave bochten en snelle stukken die als een soort Harry Slinger door het bos loopt. Maar dan met stenen en wortels. Alle kids vonden het geweldig en beter nog, iedereen kwam ook prima naar beneden! We hebben de trail in secties opgeknipt om meerdere kids even op kop te laten rijden en dit was een perfecte kennismaking voor de rest van de trails die we nog op het programma hadden staan.
Onderaan de trail kom je uiteindelijk op het fietspad en dan zie je eigenlijk pas goed wat het niveau van deze kids is. Niet normaal hoe makkelijk ze op hun achterwiel rijden, manuals trekken en allerlei Steez brengen op een simpel fietspad. Ik kan je vertellen dat je als trainer af en toe met jaloezie zit te kijken naar die kids! Op de camping gingen we daar nog even mee door tot ongenoegen van de campingbaas, Tony. Hij vond het maar gevaarlijk en we kregen een flinke veeg uit de pan. Eigenlijk maar goed ook, want het maakte indruk op de kids en de rest van het weekend werd er opvallend netjes gefietst op de camping en was het duidelijk dat we ons moesten gedragen.
Zaterdag – Struikrovers
Ik begreep achteraf dat ze tot laat in de nacht zijn doorgegaan en dat was de volgende ochtend te zien bij het ontbijt. Slaperige koppies die duidelijk te weinig slaap hadden gehad. Op de eerste trail, dezelfde als gisteren, was ook nog niet iedereen wakker. In de eerste meters meteen twee valpartijen met gelukkig alleen wat blauwe plekken tot gevolg. Daarna stond iedereen aan! Heerlijk gereden en de kids gaan echt lekker hard over de trails heen, echt fantastisch om te zien hoe ze genieten. En als je dan onderaan de trail een high five hebt gedaan en ze vertelt dat ze nu terug omhoog moeten fietsen dan zie je die koppies meteen van 100 naar 0 veranderen. Gelukkig hebben we ook hier een shuttle om de hoek klaarstaan en is de dag gered. Een paar kids durven het wel aan om naar boven te fietsen en opnieuw verzamelen we bij de parkeerplaats waar we nu een nieuwe trail gaan rijden. Iets technischer en daarom gaan we in groepjes van 3 rijden (plus 1 gids). Het voordeel daarvan is dat je de kids goed kan coachen en het is leuk om ze de juiste lijnen te laten zien. Het tempo is opnieuw super en die kids kunnen het niveau makkelijk aan!
Tijd voor de volgende trail, opnieuw een level moeilijker en hiervoor moet een stuk geklommen worden (zodat de kids vanavond wel op tijd liggen te slapen). Met de E-bikes geven we hier en daar wat zetjes en een half uurtje later staat iedereen bovenaan bij de start. Nu is het tijd voor Chateau Bossu, een superleuke trail met halverwege een moeilijke sectie. We zetten de groep stil bij deze stenen lawine waar een steile bocht is gemaakt. De truc hier is om je balans te houden terwijl alles onder je wielen beweegt. Dus niet sturen met je stuur, maar je lichaam (schouders en heupen) indraaien. Eerst wil niemand het proberen, maar na een voorbeeld van de trainers gaan de eerste kids over stag, en uiteindelijk heeft bijna de hele groep het gereden! Supertof!! Hier komen de trainingen van de afgelopen maanden echt tot hun recht. Na drie trails is het tijd voor de lunch, maar als we langs een skatebaantje komen moet er natuurlijk eerst gesprongen worden voordat ik door kan rijden naar de camping.
Struikrovers
Tijdens de lunch maak ik met Drill Sergeant Ossendrijver een plan voor de laatste onderdelen van ‘Struikrovers’, de battle tussen team Bas en team Hans. Na opdrachten van de drill searg, touwtrekken en 4 lastige low speed skills parcoursen is het tijd voor de laatste trail van vandaag, Rumpsteak. Een trail die ik normaal met volwassenen doe, maar met deze groep durf ik het ook aan. Niet alleen vanwege het talent en de skills, maar vooral de sfeer onderling! Het is zo mooi om te zien dat ze elkaar aanmoedigen, coachen en steunen als het niet lukt. Dat geeft mij echt het vertrouwen dat we ook op deze trail maximaal gaan genieten. En dat gebeurt! We doen een sech op de moeilijke secties en knallen lekker door op de stukken waar dat kan. Echt zo onder de indruk van de kids, iedereen komt met een big smile beneden en ook de begeleiders hebben het super naar hun zin!
Zondag – Slip and slide
We worden vandaag wakker door de regen op het dak van onze blokhut. Het gaat de hele dag regenen en dat vraagt om een compleet andere skillset, maar vooral ook een andere mindset. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe de koppies er vandaag bij staan. Het ontbijt is een half uur vroeger dan gisteren, omdat we ook weer op tijd richting huis willen vertrekken. Het was vannacht al vrij snel rustig in de tenten omdat we ze goed afgemat hadden. Na het ontbijt laden we de fietsen op en het is duidelijk dat niet iedereen is voorbereid op de regen. Als je de hele nacht je schoenen buiten laat staan en daarmee moet gaan fietsen is dat geen lekker begin. Toch sta ik ervan te kijken hoe makkelijk iedereen naar beneden komt! We beginnen weer met een trail die we gisteren hebben gereden, alleen nu is het overal nat en glibberig. Toch komt iedereen prima beneden en beter nog, iedereen vindt het nog leuk ook!
Om niet te ver af te koelen rijden we de klim zelf omhoog (we hebben het management vrij gegeven) en ook de tweede trail hebben we gisteren gereden en in het nat genieten we net zo hard! Het is tof om achter verschillende rijdertjes aan te fietsen en te zien dat ze echt aan het schredden zijn, zelfs de jongste rijders maken al bochten kapot (chapeau Maren!!). Onderaan de trail is het voor de meeste genoeg geweest (vooral omdat ze nog niet snappen dat een spijkerbroek in de regen niet handig is) maar de helft van de groep wil nog wel een keer omhoog! Ik ben echt onder de indruk dat iedereen zo makkelijk beneden komt!
Downhill vs. Jumps
Terug bij de camping is het tijd om nog wat te eten en alles in te pakken voor de terugweg. Het kamp zit erop en op alle vlakken een groot succes. We hebben dit weekend maar 1 pleister hoeven plakken, en dat was bij het kampvuur! Maar vooral als je kids hoort zeggen dat ze downhill nu leuker vinden dan jumps rijden, dan hebben we ons doel behaald!